Usługi podwykonawców – jak ująć w KPiR?

Opublikowano: 27.11.2019




Właściciele firm na ogół doskonale zdają sobie sprawę z tego, że powierzenie części zadań służbowych podmiotom zewnętrznym w większości wypadków wiąże się ze znacznymi oszczędnościami. Rozwiązanie to jest zatem bardzo często wykorzystywane przez przedsiębiorców, którzy w ten sposób zyskują dodatkowe środki na rozwój swojej działalności gospodarczej. Z drugiej jednak strony w takiej sytuacji często pojawiają się wątpliwości dotyczące reguł rozliczania współpracy z podwykonawcami. Niejasności odnoszą się głównie do sposobu ujmowania wspomnianych usług w księdze przychodów i rozchodów. W niektórych wypadkach bowiem współpracę tę księguje się w kolumnie 13 KPiR, a w pozostałych przypadkach w kolumnie 10. Dowiedz się, jak rozwiązać tę kwestię w swoim przedsiębiorstwie.

 

Jak traktować usługi podwykonawców?

Fakt korzystania z usług firm zewnętrznych przy realizacji określonych zadań należy bezwzględnie wykazać w prowadzonej przez przedsiębiorstwo księdze przychodów i rozchodów. W zależności od okoliczności tego rodzaju informacje wpisuje się albo w kolumnie 10, która odnosi się do kosztów ponoszonych przez organizację, albo w kolumnie 13, gdzie tradycyjnie wykazuje się określone zobowiązania podatkowe. Wpisanie usług podwykonawcy do właściwej kolumny jest bardzo ważne, ponieważ w każdym z wymienionych przypadków można mówić o nieco innych rodzajach kosztów, względem których doszło do poniesienia wydatków. Co do zasady, przyjmuje się, że kolumna 10 w księdze przychodów i rozchodów jest przeznaczona do wpisywania kosztów związanych z nabywaniem określonych materiałów i towarów zgodnie z aktualnymi cenami rynkowymi.

 

Materiały a towary handlowe

W świetle obowiązującego ustawodawstwa za materiały uznaje się przede wszystkim te wyroby, które funkcjonują w obiegu rynkowym w nieprzetworzonym stanie. Z kolei do podstawowych materiałów zwanych też surowcami zalicza się te materiały, które na skutek przeprowadzonego procesu produkcyjnego lub wyświadczonej usługi stają się główną substancją danego wyrobu. Co więcej, za surowce uważa się też materiały będące integralnym elementem składowym danego wyrobu lub z nim ściśle złączone. Analogiczna terminologia jest stosowana do opakowań wysyłkowych wielokrotnego użytku, pod warunkiem jednak, że nie są one trwałym środkiem. W regulacjach prawnych odnoszących się do materiałów oraz towarów handlowych wyodrębniono również jako osobną kategorię materiały pomocnicze. Pod tym pojęciem na ogół rozumie się wszelkie inne poza materiałami podstawowymi surowce, do których naturalnego zużywania dochodzi w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, pod warunkiem, że ich właściwości są bezpośrednio oddawane wyrobowi na etapie jego tworzenia. Z kolei wszelkie koszty uboczne towarzyszące zakupowi towarów (np. wydatki poniesione na transport i rozładunek towarów czy ubezpieczenia) trzeba uwzględnić w księdze przychodów i rozchodów, wpisując je do kolumny 11.

 

Gdzie należy wpisać usługi realizowane przez podwykonawcę?

Do ewidencjonowania wszelkich innych kosztów, których nie uwzględnia się w kolumnach 10-12, a także wydatków niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów służy kolumna 13. W tym miejscu należy wpisywać rachunki telefoniczne, opłatę za energię elektryczną, koszty zakupu paliwa, a także tę część składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pracowników, które są finansowane przez pracodawcę. Tutaj należy wyszczególnić również te realizowane przez podmioty zewnętrzne usługi, których nie da się zaliczyć do towarów lub materiałów.

 

Charakter usług podwykonawców

Usługi, które na rzecz danej firmy świadczy określony podmiot zewnętrzny, czasem wiążą się z wytwarzaniem wyrobów gotowych, które później sprzedaje się klientom w ustalonej uprzednio cenie. Trzeba mieć jednak świadomość, że w obowiązujących w tym aspekcie regulacjach prawnych istnieje pewna luka w postaci braku uwzględnienia kwestii usług w trakcie przygotowywania opisów kolumn znajdujących się w księdze przychodów i rozchodów. W efekcie zakres znaczeniowy definicji wyrobów gotowych okazuje się bardzo szeroki, a organy podatkowe wykazują tendencje do traktowania usług zewnętrznych jako elementów gotowych wyrobów. Takie stanowisko potwierdzają interpretacje podatkowe wydawane przez urzędy skarbowe. Zgodnie z tymi dokumentami usługi, które przyczyniają się do powstania danego wyrobu, któremu oddają one swoje właściwości, należy zaliczyć do materiałów podstawowych według przyjętej definicji prawnej. W tym wypadku zatem usługi podwykonawców traktuje się jak zakup materiałów i towarów, wpisując je w kolumnie 10. Natomiast te usługi, których nie można ująć we wspomnianej kolumnie, należy wyszczególnić w kolumnie 13 jako pozostałe wydatki. Dotyczy to przede wszystkim wydatków, wyłączonych z kosztów uzyskiwania przychodów, o których wspomina ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. A zatem każdy przypadek otrzymanej od podwykonawców faktury należy rozpatrywać indywidualnie, z zachowaniem określonych zasad.

 

Autor: Łukasz Stachurski

Wykorzystujemy pliki "cookies" aby nasz serwis lepiej spełniał Państwa oczekiwania. Możesz zablokować możliwość wykorzystywania tych plików poprzez zmianę ustawień w swojej przeglądarce internetowej. ok